Ingeneza, Informacja Genetyczna, Umysł Kwantowy i Chromodynamika Kwantowa.

Hipoteza Ingenezy i Kanonu Piękna.


Kliknij tutaj - najnowsza wersja - Ingeneza 2009.
Życie, mozg i mysl to: fizyka i chromodynamika kwantowa,  DNA, informacja genetyczna, atom, jądro, kwark, gluon, mezon, cząsteczka wody ... INGENEZA jest to pierwotna informacja genetyczna, kodowana w atomach.

Treść INGENEZY stanowi imperatyw nieustannego rozwoju Wszechświata i życia na Ziemi.

 
Czerwiec 2005 Pierwotna wersja, opublikowana na Internecie w 2001- kliknij tutaj.
 
INGENEZA  - autor - Tadeusz Teller  
Poniższy tekst przedstawia skrót hipotezy ingenezy.   
Copyright 1994, 2001, 2005, 2009 by Tadeusz Teller. 
Wszelkie prawa do wartości intelektualnych zastrzeżone.
 
   Home        English Version     
Kliknij tutaj
aby wyslac list (tad-teller @ ingeneza.com)


INGENEZA jest to pierwotna informacja genetyczna kodowana konfiguracjami układów cząstek elementarnych w jądrach atomów.

INGENEZA jest kodowana zestawami konfiguracji cząstek elementarnych w jądrze atomu. Ingeneza organizuje życie działając od wewnątrz. 

Atomy zawierają, przenoszą i transformują Ingenezę (informacje).

Niematerialna ingeneza funkcjonuje intergralnie z materią kosmosu tworząc jego żywy organizm.



1.   WSTĘP


Ludzkość od tysiącleci stara się poznać wszechświat oraz przyczynę i sens naszego  istnienia.  Filozofowie starożytnego wschodu wskazywali, że nasze istnienie jest cząstką życia wszechświata. Lao-tsy  (Chiny, VI wiek p.n.e.) wprowadził pojęcie tao - nieaktywnej próżni oraz te - przyczynę aktywności określającej sposób istnienia.   Filozofia Indii mówi, że wszechświat rozpoczął się od połączenia puruszy (świadomości, inteligencji) z prakriti (nierozumna materia).  Starożytni grecy, bazując głównie na intuicji, wypowiadali zadziwiająco trafne twierdzenia na  temat makro i mikro kosmosu - Heraklit z Efezu (VI wiek p.n.e.)  orzekł: „panta rhei” – wszystko płynie, wszystko się zmienia.   Inny filozof grecki Demokryt z Abdery (V wiek p.n.e.) sformułował trafne pojęcie atomu, jako najmniejszej cząstki materii, z której  jesteśmy zbudowani i jaka nas otacza.  Platon (V wiek p.n.e.) nauczał o niematerialnej duszy.  Jeden z największych myślicieli, Arystoteles (IV wiek p.n.e.), wprowadził pojęcie „Entelechii” jako czynnika  ponadmaterialnego,  warunkującego celowy rozwój organizmu, lecz nie ustalił gdzie on funkcjonuje i w jaki sposób organizuje  materię.  Święty Jan (Uczeń Chrystusa,  I w. n.e.) o stworzeniu świata powiedział: „Na początku było słowo, a słowo było u Boga ... wszystko się przez nie stało”.  Jędrzej Śniadecki, w genialnym natchnieniu dowodził istnienie „siły sprawczej”, która powoduje  że  „żadne indywiduum nie może być uważane inaczej  jak tylko za cząstkę organizacji powszechnej” (1804r. U.W.)

    W XIX i XX wieku nauka poczyniła znaczne postępy, szczególnie kosmologia i fizyka. Pojęcie „panta rhei” zostało  potwierdzone  naukowo:  cały wszechświat podlega nieustannej ewolucji, podobnie jak i życie na Ziemi. Fizyka teoretyczna wgłębiła się w  sekrety  mikro świata i potwierdziła istnienie atomów, częściowo poznała też dynamikę ich mechaniki kwantowej. Jednak  nie poznano jeszcze celu  istnienia tej „mechaniki” i jej związku z ewolucją, gdyż dominujący w nauce dogmatyzm materialistyczny nie pozwalał  formułować takich  pytań jak np: 
-  czemu służy „nieokreśloność” ruchu cząstek elementarnych atomu?
-  po co istnieją zjawiska dynamiki kwantowej? 
-  w jakim celu zostały stworzone pary proton- neutron?
Nikt też nie próbował wyjaśnić, dlaczego cała przyroda jest zobligowana kanonem piękna i jaki czynnik egzekwuje harmonię współdziałania mikro i makro-kosmosu.?

   Te pytania i potrzeba odpowiedzi na nie pojawiły się gdy podjąłem próbę zdefiniowania  kanonu piękna, któremu podlega  przyroda.  Droga dochodzenia do prawdy prowadziła coraz głębiej, aż do wnętrza atomów.  Okazały się one „mikro-nasionami”, z zakodowanym w nich programem, stanowiącym imperatyw harmonijnego rozwoju struktur wszechświata.

   Badania własne, oparte na analizie doświadczeń, jakie nieustannie prezentuje nam przyroda, trwały kilkadziesiąt lat.  Wnioski wynikające z tych badań konfrontowałem z  wiedzą naukową, akceptowaną przez Fundację Nobla.  To pozwoliło mi ujawnić istnienie  pierwotnej informacji - czynnika niematerialnego organizującego materię.  Działa on twórczo  od wewnątrz atomów i jest przyczyną nieustannego, harmonijnego, rozwoju organizmu kosmosu i życia białkowego na Ziemi, jest też istotą działania DNA i mózgu.

   Tę pierwotną informację, kodowaną w jądrach atomów, nazwałem  ingenezą ( in genesis ).

Ingeneza^ energia^ materia = życie

   Atomy są nośnikami i narzędziami działania ingenezy.  Wewnętrzna struktura i energia atomów, dynamika ich cząstek elementarnych, a także wytwarzane przez nie pola elektromagnetyczne okazały się celowo do tych funkcji stworzone.
(Wstępny zarys hipotezy ingenezy został opublikowany w  książce p.t.„Człowiek, Kosmos i Kanon piękna”, autor Tadeusz Teller,  Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 1994r.)

   Hipoteza ingenezy burzy materialistyczny paradygmat współczesnej filozofii.

   Mam nadzieję, że przedstawione tu dowody pozwolą  zrozumieć, że istotą życia nie jest materia ani energia, lecz czynnik niematerialny - ingeneza, imperatyw harmonijnego rozwoju, celowo organizujący materię i energię, od atomu po wszechświat. 



2.   HIPOTEZY I DOWODY

2. 1.  Ingeneza i jej pochodne informacje są czynnikiem niematerialnym.  
Informacja jest informacją a nie energią ani materią (N. Wiener, 1948r.)







Niematerialna ingeneza funkcjonuje intergralnie z materią kosmosu tworząc jego żywy organizm. 



   We wszechświecie, oprócz materii i energii, istnieje pierwotna informacja - czynnik niematerialny - nazwany ingenezą.  Ingeneza jest kodowana wewnątrz atomów i stamtąd oddziałuje na otoczenie.  Jej treść stanowi  imperatyw rozwoju Wszechświata.  Istnieją też jej różne pochodne, np. informacja genetyczna, wizualna, akustyczna, zapachowa, a także  zwerbalizowana, jaką posługuje się człowiek.  Poniżej przedstawiam dowody.
   Informacja jest kodowana w różny sposób, na różnych nośnikach materialnych i może być wielokrotnie przenoszona z jednego nośnika na inne.  Treść informacji jaką tu odczytujemy, nie jest papierem ani farbą drukarską, którą jest ona zapisana.  Materia papieru i farby jest jedynie nośnikiem tej informacji, zakodowanej pismem.  Treść tej informacji może być wielokrotnie powielana na różnych nośnikach.  Informacja moze byc odczytana przez lektora i przekazana falą akustyczną do mikrofonu; informacja może  być przetworzona na falę EM i zakodowana  na materii  taśm magnetofonowych.  Po latach może ona być przekodowana  na elektromagnetyczną falę radiową i z prędkością światła przesłana do  radiosłuchaczy,   Treść tej informacji nie jest  materią taśm, ani energią fal  które ją przenosiły.
    Również treść informacji genetycznej, zakodowanej w atomach DNA, nie jest materią ani energią atomów, które ją przenoszą, gdyż może ona być wielokrotnie przekodowana do atomów w nowych taśmach DNA.  Jej treść stanowi imperatyw rozwoju życia białkowego, wymuszający aktywność genów.  Podobnie treść informacji przenoszonej fotonami,  odwzorowana fotografią lub odebrana zmysłem wzroku, nie jest energią fotonów, jest ingenezą.  Jej odczyt i przetwarzanie następuje wewnątrz atomów, nie tylko mózgu.

    Mamy tu dowody wskazujące, że treść ingenezy i wtórnych informacji nie zależy od fizycznych właściwości nośników (energii i materii) na jakich jest ona kodowana, przechowana i przenoszona. Ingeneza i jej pochodne informacje jako czynniki niematerialne nie mają masy, dlatego mogą być przenoszone z prędkością światła, falą elektromagnetyczną. 
   Ingeneza jest istotą procesu rozwoju życia Wszechświata, w tym również życia białkowego na Ziemi.  Nie może ona być pomijana w żadnej z dziedzin nauki oraz filozofii i teologii.
   Teraz potrzebne nam będą dowody świadczące o tym, że ingeneza (pierwotna informacja) jest czynnikiem nadrzędnym, a materia i energia  są jej podporządkowane.


2. 2.  Treść informacji przenoszonej przez materię i energię nie podlega prawom fizyki i matematyki.  Ingeneza steruje zjawiskami fizycznymi w skali mikro i makro.







Chaos nie oznacza bezładu - chaos jest to "pierwotny ład".




   Albert Einstein dowiódł, że materia i energia mogą przemieniać się jedna w drugą zgodnie ze wzorem E = mc².  Nie zajmował się on informacją, przenoszoną przez materię i energię.  Jednak to dzięki niemu, oraz de Broglie’owi (Nobel 1929) i G. Thomsonowi (Nobel 1937), możemy zrozumieć, że energia i materia są  nośnikami ingenezy.  Odkryli oni, że zarówno materia jak i energia w skali mikro ma charakter falowy, a taki jest niezbędny do kodowania ingenezy.   Funkcja falowa elektronu lub fotonu niesie informację, podobnie jak fala radiowa.   Informacja międzyludzka zachodzi z prędkością około 3 słów na sekundę.   Ingeneza  niesiona fotonami i elektronami może zachodzić z prędkością 10+23 logonów ("słów") na sek.
   Elektron jest cząstką elementarną posiadającą masę (J.J. Thomson, Nagroda Nobla 1906r), może on emitować fotony, może też występować  w postaci rozmytej fali ("chmury").   Takie drgające fale tworzą i wypełniają sprężystą powłokę przestrzeni, otaczającej jądro atomu lub cząsteczki, podobnie jak miąższ owocu otacza nasiona.   Jądro stanowi zaledwie jedną milionową miliardowej części przestrzeni atomu - E.Rutheford, Nobel 1908r.   Doświadczenia wykazały, że funkcja falowa "rozmytego" elektronu może przechodzić jednocześnie przez dwa otwory (E.Schrödinger, Nobel 1933).  Chmury "rozmytego" elektronu mogą  skupiać się i ponownie tworzyć cząstkę - elektron, gdy wchodzi on w interakcję z innym obiektem.   Te odkrycia wskazują, że cząstki elementarne składają się z jeszcze mniejszych superstrun.   Ingeneza jest kodowana matematycznie nieokreślonymi, lecz sensownymi układami fal drgających superstrun w kwarkach ( zob. opis  p.6 i 7).
   Teraz upewnimy się, że prawom fizyki i matematyki podlegają tylko nośniki informacji, lecz nie jej treść.
   Prawa fizyki i matematyki nie obejmują zjawiska łączenia się lub dzielenia życia.   Ponizej, przytaczamy kilka dowodów tych twierdzeń.

   W trakcie tworzenia programu nowego organizmu (np. ludzkiego) następuje połączenie dwóch żyć (gamet) w jedno:  jedno życie  (plemnik z informacją) + jedno życie (jajo żeńskie z informacją) = jedno życie (zygota).  Może też być tak, że
1 życie + 1 życie = 3 lub 5 żyć,
jeżeli w wyniku innego sterowania biofizyką narodzi się kilka organizmów z jednego jaja.   Zakłócenie informacji genetycznej  promieniami X sprawia, że 
1 życie + 1 życie = 0 życia.   Z matematycznego punktu widzenia   
1 porcja materii  + 1 porcja materii = 2 porcje materii.
   Widzimy że matematyka i fizyka nie obejmują treści informacji, która celowo organizuje materię tak,  że powstają z niej żywe organizmy. Ich gatunek, ilość, średnia długość życia, instynkty, płeć, inteligencja, psychika też nie zależą od praw matematyki lub fizyki.

   Inny przykład.   Biologowie znają takie zjawisko, gdy setki tysięcy mikroorganizmów śluzowców (Myxomycophyta), zagrożonych suszą, łączą się i przebudowują swoje organizmy w jeden żywy, wyższy  organizm, zdolny wytworzyć spory - rodzaj  nasion, (zob. Rys. 18 ).
  Z matematycznego punktu widzenia powstaje absurd, kiedy
120 000 żyć = 1 życie.
   Po  wydaniu milionów nasion, ten organizm umiera w całości, wówczas dla praw fizyki i matematyki oznacza to następny absurd, kiedy 120 000 żyć = 0 lub miliony żyć.

   Działanie informacji genetycznej nie może być wyjaśnione prawami fizyki i matematyki, lecz celowym działaniem  ingenezy, sterującej  rozwojem życia, od wnętrza atomów.

Wnioski:
1.  Treść informacji jest niezależna od praw fizyki. Odkryte prawa fizyki i matematyki dotyczą wyłącznie materii i energii, dlatego nie możemy posługiwać się nimi do badań treści niematerialnej ingenezy i wszystkich pochodnych rodzajów informacji.
2.  Fizyka i biologia nie odróżnia treści informacji genetycznej od materii DNA. 
3.  Zmiany fizyczne lub chemiczne nośnika mogą powodować utratę przenoszonej wtórnej informacji.  Pierwotna informacja - ingeneza może być utracona tylko w przypadku rozbicia jądra atomu.
 


3. Informacja (ingeneza) może celowo oddziaływać na procesy biofizyczne i fizyczne.



Oto kilka dowodów.
1.  Rozkaz (informacja - program) „marsz !” lub „stój !”, jeżeli zostanie zrozumiany, może poruszyć lub zatrzymać kolumnę wojska.
2.  Widok drapieżnika (informacja dostarczona fotonami, uświadomiona!) może uruchomić procesy biologiczne (fizykochemiczne) niezbędne do ucieczki stada owiec.
3.  Widok lecącego ku nam kamienia (informacja) wywołuje odruch, pozwalający uniknąć skutków zadziałania praw fizyki. 
4.  Zapach zwierzyny łownej pozwala drapieżnikom tropić jej ślady.   
5.  Informacja genetyczna zakodowana w atomach DNA może uruchomić procesy  biochemiczne i realizować program budowy organizmu, lub jego obrony przed antygenami i alergenami.
6.  Programy ingenezy, dotyczące budowy płatków śniegu, mogą uruchamiać elektromagnetyczne pola morfogenetyczne (EMpM). Ingeneza, kieruje w nim przyciągane cząsteczki H2O tak, aby powstał płatek o niepowtarzalnych lecz funkcjonalnych kształtach (zob. opis p.7 i Rys. 5 i 8).

   W każdym z wymienionych powyzej przypadków informacja jest dostarczona do atomów mózgu, następnie przetworzona na poziomie subkwantowym, (co będzie dowiedzione), stymuluje celowe reakcje fizyczne.  Jednak przetwarzanie i fizyczne oddziaływanie informacji zachodzi nie tylko w atomach mózgu.

Wniosek:    Informacja (ingeneza) może celowo sterować zjawiskami fizycznymi.



4.  Kodowanie informacji na dowolnym nośniku (np. na papierze lub na fali radiowej), wymaga sensownego, lecz matematycznie nieokreślonego rozrzutu (f) sygnałów elementarnych,  wokół uśrednionej wartości (fśr.) częstotliwości ich występowania.



   Zrozumienie tego prawa jest łatwe.  Aby zapisać informację nie możemy użyć liter (sygnałów elementarnych) w porządku alfabetycznym (a, b, c, d, e, ... itd.), gdyż nie powstanie żadna treść.  Nie możemy też użyć liter zgodnie z parametrem średniej częstotliwości f (frekwencji)  w jakim one  są używane,  (najczęściej w języku polskim występuje litera „i”, statystycznie co 14 liter, litera „a” występuje średnio co 20 liter, natomiast  litera „d” występuje średnio co 42 inne litery, itd.).   Jednak w rzeczywistości, aby za pomocą liter przekazać określoną treść informacji, musimy stosować sensowny, matematycznie nieokreślony rozrzut (f) wokół tej statystycznie obliczonej f (frekwencji) występowania liter. Ten  pozorny chaos rozrzutu poszczególnych liter zależy od treści informacji, lecz nie od praw fizyki lub matematyki.

   Matematyczna nieokreśloność, lecz sensowność rozrzutu (f) wokół uśrednionych wartości parametrów nośnika sygnałów elementarnych, jest  fundamentalną zasadą kodowania treści informacji.   Obowiązuje ona we wszystkich rodzajach  nośników w trakcie  kodowania lub przekazywania informacji.  Przykładem może być matematyczna nieokreśloność ∆f uśrednionych parametrów  elektromagnetycznej fali radiowej, jaka występuje w trakcie  przekazywania informacji za jej pośrednictwem - w celu kodowania informacji na elektromagnetyczną falę nośną o określonej częstotliwości f nakłada się inną falę, przetworzoną z fali akustycznej, dającą pozorny chaos, czyli „nieokreślony”  rozrzut ∆f parametrów fśr częstotliwości i amplitudy tej złożonej fali.  Sensowna modulacja parametrów tej fali nie zależy od  wykorzystanych do tego praw fizyki, lecz od treści informacji jaką ona niesie.

Wnioski: 
1.  Kodowanie informacji na dowolnym nośniku wymaga sensownego lecz matematycznie nieokreślonego rozrzutu (
f) uśrednionych parametrów  nośnika sygnałów podstawowych. 
2.  Bez sensownego rozrzutu parametrów nośnika informacja nie może być zakodowana.
3.  Sensowny rozrzut - „nieokreśloność”
f parametrów kolejnych drgań fali elektromagnetycznej (np. radiowej), świadczy o kodowaniu elementarnych sygnałów informacji.

   Ludzie wykorzystują „nieokreśloność” parametrów fizycznych nośnika sygnałów do kodowania i przesyłania informacji.  Przyroda robi to w sposób doskonały, koduje ingenezę wewnątrz atomów, wykorzystuje do tego „nieokreśloność” ruchu jego cząstek elementarnych.



5.   Kodowanie ingenezy na poziomie subkwantowym i jej oddziaływania na poziomie kwantowym charakteryzuje się matematyczną nieokreślonością ∆f  współzależnych parametrów dynamiki cząstek  elementarnych jądra atomu i jego elektronów.








   Tę matematyczną nieokreśloność parametrów m.in. położenia i pędu elektronu ∆f , która jest miarą rozrzutu wartości f wokół ich wartości średniej fśr.,  gdzie ∆f = √[(f- fśr]śr. po raz pierwszy odkrył w 1927r fizyk niemiecki W. Heisenberg (nagroda Nobla 1932r).

   Do niedawna nie rozumiano sensu, tego pozornie chaotycznego ruchu („wolnej woli elektronu ”).   Zasada nieokreśloności w świecie mikrocząstek, jest fundamentalną własnością procesu kodowania ingenezy i jej oddziaływania elektronem na otoczenie.

   Ruch elektronu, w przestrzeni atomu nie jest przypadkowy, lecz jest harmonicznie sprzężony z układami ruchu fal superstrun w kwarkach protonów tego atomu.  Odzwierciedla on fakt kodowania ingenezy na poziomie subkwantowym i jej oddziaływania wektorami pola EM na poziomie kwantowym.  Elektrony pośredniczą pomiędzy procesami zachodzącymi wewnątrz jądra atomu i jego otoczeniem w skali makro. Realizują one programy ingenezy, kwantami energii działania, w przestrzeni  pól morfogenetycznych (EMpM), ( opis i dowody p.6 i 7).

   Wszystkie atomy współdziałają w rozwoju życia organizmu kosmosu.  Ich aktywność jest od początku koordynowana przez zakodowaną w nich ingenezę.   Dodatkowe dowody - po wielkim wybuchu w kosmosie powstały powtarzalne cząstki elementarne atomów, a z nich powtarzalne atomy wodoru i helu.  Następnie powstały powtarzalne galaktyki i ich gwiazdy, podobnie jak na Ziemi powstają powtarzalne nasiona, drzewa i ich owoce (dalsze dowody punkt 7). 

Wnioski:
1.  Sensowny rozrzut ∆f parametrów nośnika sygnałów informacji jest fundamentalną zasadą kodowania informacji. 
2.  Sensowna „nieokreśloność” ruchu cząstek elementarnych atomu służy kodowaniu treści programów ingenezy.  Programy ingenezy organizują materię we wszystkich skalach wielkości.
3.  Oddziaływania ingenezy na zjawiska fizyczne w skali makro, są inicjowane w  skali mikro, wewnątrz atomów.
4.  Każdy program genetyczny i każda myśl powstaje z logonów ingenezy kodowanych w atomach DNA i mózgu.
5.  Podobnie jak atomy są tworzywem struktur materialnych, tak logony ingenezy są tworzywem treści informacji, jaką tworzy przyroda i człowiek.




6.  Każdy atom zawiera ingenezę zakodowaną układami harmonicznych drgań superstrun w kwarkach hadronów i układami współzależnego zjawiska nazwanego chromodynamiką kwantową.


   Dziś, w dobie powszechnego użytkowania programów komputerowych, ta teza jest łatwa do zrozumienia.  Jednak każdy atom jest czymś znacznie więcej niż komputerem kwantowym, gdyż jest on zarówno nośnikiem programów rozwoju, jak i  narzędziem ich realizacji.  Każdy atom może emitować i pochłaniać fotony, przenoszące ingenezę i kwanty energii,   niezbędne do koordynacji rozwoju wszechświata.

   Wewnątrz każdego atomu trwa nieustanny „taniec” cząstek elementarnych jego jądra (superstrun, kwarków,  gluonów, mezonów,  i nukleonów ).  Tworzą one zmienne, logiczne układy wzajemnie zharmonizowanych konfiguracji i wymieniają między sobą różne kwanty energii niosące logony ingenezy.  Te złożone układy adaptują się do potrzeb ingenezy.  Jest to możliwe dzięki temu, że wszystkie cząstki jądra (hadrony) i elektrony składają się z bardzo wielu, jeszcze mniejszych cząstek (superstrun).  Mogą one nieustannie modyfikować układy drgań, w sposób  sensowny, zależny od programu ingenezy, oraz oddziaływać na pozostałe cząstki.  Jako całość mogą one oddziaływać na otoczenie. Konfiguracje drgań są zróżnicowane, gdyż kodują różne logony.  Tak jak  nuty są symbolami  dźwięków, a cyfry symbolami liczb, tak poszczególne układy superstrun są symbolami logonów  imperatywu rozwoju. Superstruny nie występują pojedynczo lecz w porcjach skwantowanych. Każdy kwant tworzy logiczne układy przestrzenne superstrun, które kodują niepodzielne logony ingenezy („słowa”, „nuty”, „cyfry”, „barwy”, kształty...).  Logony z neutronu do protonu  przenoszą oscylujące między nimi mezony i tu, jako operatory,  inicjują  adekwatne  kwanty działania  (wielokrotności elementarnego kwantu działania, stałej Plancka h,)  Serie zróżnicowanych kwantów działania tworzą algorytmy programów oddziaływania ingenezy na otoczenie w skali makro.  Połączenie funkcji, informacyjnej i wykonawczej atomu,  utrudnia ich odróżnienie.  Są to jednak dwa różne składniki: jeden niematerialny - logon (kwant)  programu, kodowany w neutronach oraz drugi, współzależny kwant energii działania protonów (za pośrednictwem elektronów, fotonów i pola EM).  Treść logonu ingenezy, jako czynnik niematerialny („słowo”), nie podlega prawom fizyki i matematyki.  Drugi czynnik - fizyczny kwant energii działania, może być badany z użyciem formalizmu matematycznego zwanego przestrzenią Hilberta, z jej wektorami stanów układów kwantowych i działających na nie operatorów.  Ta abstrakcyjna przestrzeń, jest  namiastką rzeczywistego elektromagnetycznego pola morfogenetycznego  z jego wektorami i ingenezą, której algorytmy działania są rzeczywistymi operatorami.

   Każde takie pole ma dwie strefy: a)  pole mikro,  wewnątrz  atomu- inicjatora,  b)  pole makro o zmiennym zasięgu, wytwarzane przez  atomy, cząsteczki, kryształy, białka, DNA, i cały organizm.   EMpM organizmu rozwija się, wraz z rozwojem organizmu.  Kolejno dołączane atomy biorą w nim udział jako podukłady.  Stany podukładów  (w tym spiny) są ze sobą harmonicznie splecione, zależnością  iloczynu.  Dzięki temu możliwości oddziaływania ingenezy (sterowania rozwojem) narastają lawinowo.  Takie pole (EMpM) jest oscylatorem o nieskończonej liczbie swobody, niezbędnej Ingenezie do sterowania rozwojem organizmu.

   Badanie procesu rozwoju organizmu białkowego jest bardzo trudne. Postanowiłem zbadać proces  organizacji materii  płatków śniegu. Wnikliwa analiza ich struktury i niepowtarzalnych, lecz funkcjonalnych kształtów, dała nadspodziewane wyniki.  Uzyskałem dowody działania  ingenezy.  Steruje ona od wewnątrz atomów, zarówno budową płatków śniegu, jak i białkowych organizmów, a także planet, gwiazd i galaktyk.  Skorzystajmy z nieograniczonej ilości powtarzalnych doświadczeń, jakie nam prezentuje przyroda w procesie tworzenia i regeneracji płatków.   Być może zrozumiemy jak niematerialna ingeneza steruje procesami organizacji materii.  Będzie to, jak sądzę, znaczący krok w poznaniu przyczyny rozwoju wszechświata i człowieka, a także działania DNA i mózgu.
  



7.  Ingeneza  tworzy niematerialny program kształtu płatka śniegu, zobligowany kanonem piękna, a następnie steruje procesem jego materialnej realizacji.

   Kryształy H2O mogą mieć postać dendrytów, kolumienek, płatków, iglic, itp., w zależności od funkcji jaką pełnią one w przyrodzie.   Nas będą  interesowały płatki, które powstają w umiarkowanych strefach klimatycznych, przy temperaturach ujemnych, około 0° do -16° C. 

   Płatki mają  niepowtarzalne kształty (zob. foto 3).   Przeanalizujmy je uważnie, tak jak byśmy musieli je sami wykonać, a przynajmniej narysować.  Trzeba w myśli zaprogramować kształty płatka, a następnie je narysować.  Wymaga to przetwarzania w umyśle wielu informacji.  Czas rysowania jest tysiące razy dłuższy od ułamków sekundy, w których powstają naturalne płatki śniegu.  Zauważmy, że dowolnie zaprogramowane przez człowieka kształty płatka są niezależne od praw fizyki, natomiast sam proces wykonania rysunku tuszem, wymaga sterowania prawami fizyki, tak aby powstał zamierzony wzór.  To spostrzeżenie pomoże nam odróżnić proces tworzenia przez ingenezę  programu kształtu, od procesu jego realizacji, za pośrednictwem   fizycznych sił sprawczych, którymi ona steruje. 

   Rysownik może wykorzystać wzory, jakie tworzy przyroda i narysować płatek, w którym każde jego skrzydełko będzie inne, odwzorowane z innego egzemplarza płatka naturalnego.


  Rys. 1

   Jednak w przyrodzie taka dysharmonia nie występuje.   Jej dzieła są zobligowane kanonem piękna, dlatego wszystkie gałązki poszczególnego płatka  są ukształtowane  w  jednolitej  konwencji.   Zatem, skąd, już od początku, każda z sześciu rosnących  gałązek płatka wie, jaka będzie ta niepowtarzalna konwencja?   Wiemy, że jednolita konwencja obowiązuje przy kształtowaniu liści poszczególnych drzew i na dębie nie rosną liście wierzby i klonu!    Wiemy też, że drzewa mają swoje DNA, które sterują ich morfogenezą.  Powstaje pytanie: kto lub co steruje morfogenezą płatka? Nad odpowiedzią na to pytanie pracowałem kilka lat.

   Oto wyniki badań.  
Każdy płatek śniegu ma niepowtarzalny lecz funkcjonalny kształt „spadochronu”.  Ich powierzchnie są proporcjonalne do wagi tak, że wszystkie one opadają z jednakową prędkością i tworzą puszystą pokrywę śnieżną. Chroni ona glebę z mikroorganizmami przed przemarzaniem.  Dzięki puszystości śnieg zalegający w górach topi się powoli i zasila strumienie i rzeki, stabilizując ekosferę
organizmu kuli ziemskiej.

    Różnorodność wzorów  płatków, rodzących się i opadających obok siebie jest nieograniczona (zob. Rys. 2 - ponizej).  To dowodzi, że istnieje jakiś czynnik, niezależny od praw fizyki, który programuje kształty funkcjonalne, zgodne z kanonem piękna.  Ten sam czynnik steruje prawami fizyki tak, aby zamierzony kształt został zrealizowany.  Przyroda prezentuje nam nieograniczoną ilość doświadczeń, z których możemy odczytać przebieg tych procesów.

Dowody Tworczej Dzialalnosci Ingenezy
   Ryciny Rys. 2 i 3 przedsawiaja przyklady platkow sniegu.  Na kazdym etapie budowy (rozwoju) platka, prawa fizyki wykorzystane sa wedlug innych, skokowo zmieniajacych sie, niepowtarzalnych algorytmow.

Rys. 2.  Platki sniegu (wg. W. A. Bentley and W/ J. Humpreys, Dower Publications, Inc. 1962).


Rys. 3.  Symetryczne strefy budowy.

   W procesie budowy platka biora udzial tryliony czasteczek H2O, ktorymi trzeba tak pokierowac, aby w ulamku sekundy powstaly zamierzone ornamenty i ksztalt ostateczny.   Niezbedne sa do tego tryliony kwantow energii, dzialajace na sekunde, dokladnie i celowo sterowane.  Symetria ksztaltow dowodzi, ze te impulsy pochodza z jadra atomu., inicjujacego rozwoj platka, gdyz tam dziala, z niewyobrazalna predkoscia, jego mechanika kwantowa, strowania programam ingenezy. 
   Zmienne algorytmy kdztaltow pdzwierciedlaja zmienne algorytmy programiow ingenezy, kodowanych na poziomie subkwantowym - dotyczy to rowniez organizmow bialkowych.
   Kazdy platek rozwija sie koncentrycznie, poczynajac od czasteczki ulokowanej w punkcie przeciecia osi symetrii.  To dowodzi, ze program ksztaltu powstaje w tej wlasnie czasteczce.   Widzimy, ze kolejne etapy (oznaczone kolorami), sa sterowane odmiennymi algorytmami, to dowodzi, ze ingeneza ma nieograniczone lecz skonczone mozliwosci programowania platkow.  Obowiazuje tu kanon piekna - funkcjonalnosc struktury i harmonia ksztaltow.

   Powstaje pytanie: gdzie rodzi się ów program kształtów oraz gdzie jest tak niezwykle szybko działający „mechanizm”, sterujący procesem ich budowy  zgodnie z programem?   Ponieważ płatki powstają z cząsteczek H2O,  możemy sądzić, że program kształtu płatka powstaje wewnątrz   atomów pierwszej cząsteczki, zapoczątkowującej krystaliczną strukturę.
   Wokół atomu tlenu - inicjatora - zawiązuje się krystaliczny heksagonalny układ atomów (Rys. 5 - ponizej).  Jest on niezbędny do utworzenia elektromagnetycznego pola morfogenetycznego (EMpM), które będzie jednym z narzędzi realizacji zaprogramowanych kształtów. (Rys. 5, 6, 7, 8).
 
  Jednym z dowodów istnienia tego EMpM poszczególnego płatka jest ten fakt, że czasami to słabe pole może być zakłócone.   Zdarza się to, gdy występują anomalia pogodowe.   Silne elektromagnetyczne wyładowania atmosferyczne zakłócają te delikatne pola EM.   W takich przypadkach tworzy się i pada grad.
   Płatki powstają w ułamku sekundy z wielu trylionów cząsteczek H
2O, zespolonych w drobiny kryształków.  Każdą z nich trzeba pokierować, nadać im ruch postępowy i odpowiedni obrót, aby zajęły pozycje zgodnie z zaprogramowanym  niepowtarzalnym kształtem.  Niezbędną do tego jest także synchronizacja kierunku i częstotliwości drgań w tych cząsteczkach, które wchodzą ze sobą w kontakt i łączą się w strukturę kryształu oraz ich dysonans tam, gdzie zaprogramowane kształty wymagają  ~80% wolnej przestrzeni.  Mimo tej wolnej przestrzeni ażurów, nawet stosunkowo niewielki płatek zawiera tryliony cząsteczek H2O.

 

 Rys. 4.  Drgania w czasteczce wody   (v - liczba falowa)

Drgania w czasteczce wody charakteryzure ogromne bogactwo kiwerunkow, czestptliwosci i sily drgan.  Jest to zarowno srodkiem przekazu, jak i narzedziem ekspresji ingenezy na otaczajaca materie.


   Zmiany kierunku drgań w różnych cząsteczkach zachodzą w czasie krótszym niż 10¯¹² s (R.Markus, Nagroda Nobla’92, Kinetyka procesów chemicznych).   Zatem, potrzebne są tryliony algorytmów logonów na sekundę, aby pokierować drganiami trylionów cząsteczek H2O, które biorą udział w procesie budowy płatka. 
    Z taką  szybkością może działać tylko „mechanika” jądra atomu-inicjatora, tam zmiany konfiguracji wzajemnych oddziaływań cząstek elementarnych i współzależne zmiany stanów rezonansowych tych cząstek, zachodzą  w czasie 10-
x sekundy.  Nieograniczone ilości niepowtarzalnych, lecz zawsze funkcjonalnych kształtów płatków stanowią dowody na to, że nie są one przypadkowe, lecz zawczasu zaprogramowane i zakodowane.   Kształty płatka są odwzorowaniem  układów superstrun wewnątrz cząstek elementarnych jądra atomu- inicjatora, (będzie to dowiedzione dalej).
   Oprogramowania atomu pozwalają wykonywać  niezbędne obliczenia matematyczne.   Można to porównać (w pewnym sensie) do obliczeń niezbędnych przy dzierganiu koronkowych serwetek, których wzory są podobne do płatków śniegu.   Ponieważ serwetka „rośnie” od środka, więc ilości oczek na obwodach wzorów przybywa, trzeba nieustannie liczyć oczka i w każdej chwili (wektor czasu), korygować algorytm działania, tak aby powstawał zamierzony wzór i kształt serwetki.   Człowiek może tworzyć kilka różnych algorytmów wzorów, kolejno występujących na jednej serwetce, podobnie jak występują one na płatkach śniegu.   Te wzory
nie są zależne od praw fizyki, wykorzystanych przy dzierganiu, lecz od pomysłu autora.   Podobnie wzory płatków śniegu nie zależą od praw fizyki, lecz od programów ingenezy.

   Teraz możemy uściślić gdzie i jak w cząsteczce H2O powstaje program kształtu płatka.

   Ponieważ atomy wodoru (H)  mają tylko po jednym  protonie, należy sądzić, że inicjującym program i  wiodącym proces sterowania budową płatka jest  atom tlenu.   Posiada on bogatsze wyposażenie.   Działają w nim mezony, które utrzymują dynamiczną równowagę oddziaływań wzajemnych jego ośmiu protonów i ośmiu neutronów.   Ten atom stanowi centralny punkt cząsteczki, przez który przebiegają trzy osie symetrii  elektromagnetycznego pola morfogenetycznego płatka (zob. rys.8). Ingeneza polaryzuje spiny magnetyczne cząstek (kwarków) jego protonów, tak aby powstały te osie i siły przyciągania kolejnych cząsteczek H2O. Prawa statyki wymagają, aby wektory sił przyciągających te cząsteczki, jednocześnie z sześciu kierunków, od początku, znosiły się w tym punkcie. Mamy więc dowody, że ten właśnie atom tlenu (inicjator), a ściślej jego ingeneza, inicjuje program i steruje jego realizacją, z jednego centralnego punktu (atomu).

   Powstają dalsze pytania, czy programy tworzą  protony, czy też neutrony atomu?

   Należy sądzić, że rolę projektodawców programów pełnią neutrony atomu, natomiast protony realizują ten program - protony oddziałują z elektronami, wytwarzają zmienne EMpM niezbędne do budowy płatka.  Mają one tym działaniem zajętą swoją mechanikę kwantową; natomiast neutrony muszą z wyprzedzeniem, o jeden krok (kwant) działania protonów, kodować kolejne, niepowtarzalne algorytmy programu rozwoju płatka.  W każdym kolejnym ułamku sekundy jest on na kolejnym, wyższym etapie procesu budowy.  Podobnie, niepowtarzalnych logonów wymaga proces rozwoju organizmów białkowych.   Logony programu od neutronu do protonu przenoszą oscylujące między nimi mezony. Serie (algorytmy) logonów sterują algorytmami działania wnętrza protonów i ich elektronów, a te budową płatka śniegu.

   Wiodący atom tlenu (jego ingeneza) pełni  jednocześnie rolę ambitnego projektanta kształtu i dyrygenta budowy  płatka.  Inne atomy jako podukłady  współpracują z nim, czego dowodem są piękne, niepowtarzalne kształty płatków. To wskazuje, że współdziałanie ingenezy, z różnych, dołączanych atomów, jest zawczasu zaprogramowane, jako warunek fundamentalny.

Wnioski: 
1.  Program kształtu płatka powstaje wewnątrz atomu tlenu- inicjatora, wokół niego tworzy się  zarys płatka z cząsteczek, których mechanika kwantowa sprzęga się i współdziała.
2.  Każdy rosnący płatek, poczynając od pierwszej cząsteczki H2O, możemy traktować jako organizm, który sam siebie  programuje i buduje.
3.  Ingeneza cząsteczki H2O pełni tu rolę genu.  Programuje ona i organizuje materię, nadaje jej trzeciorzędową strukturę np. funkcjonalne kształty skrzydełek płatka.
4.  Niepowtarzalne kształty płatków nie są zdeterminowane ani nie powstają w wyniku ewolucji, lecz są programowane i tworzone skokowo.
5.  Skokowy rozwój przyrody wynika z działania programów ingenezy.

Dowody Dzialania Ingenezy a Roli Organizatora Materii.
Ingeneza programuje i wymusza uksztaltowanie ostatecznej formy platkow sniegu . Na rycinach 5 - 8 widzimy , ze dowolnie zroznicowane, niepowtarzalne ksztalty platkow sniegu w skali makro, sa niezalezna od heksagonalnej struktury krysztalu lodu w skali mikro.


Rys. 5.
Struktura krysztalow lodu, na poziomie molekularnym ma heksagonalny uklad atomow (w/g Pedro Gomes - Romero). Na rysunku atomy tlenu oznaczono kolorem czarnym, atomy wodoru kolorem bialym. Kolor szary symbolizuje fragment EM pola morfologicznego, jaki moze wytworzyc krystaliczna struktura.



Ryc. 6.  Trygonalny zarys platka - trzy osie symetrii.



Ryc. 7.  Heksagonalny zarys platke - szesc osi symetrii.




Ryc. 8.  Atom tlenu.

Atom tlenu, wraz ze zwiazanymi z nimi dwoma atomami wdodoru, zapoczatkowuje heksagonalna strukture lodu na poziomie molekularnym.  On tez wyznacza trzy osie symetrii X, Y i Z, przyszlego platka.   Na tych osiach bedzie realizowany program ksztaltow ornamentu.  Niepodwtarzalne ksztalty ornamentu moga powastac na zarysie trygonalnym lub heksagonalnym.
Miliony platkow, sprzyjajacych na kazdym m2, w tym samym czasie, przy tej samej pogodzie, maja niepowtarzalne ksztalty.

  



8.  Elektromagnetyczne  pole morfogenetyczne (EMpM) - narzędzie działania ingenezy.

   Elektromagnetyczne pole powstaje zarówno wokół pojedynczego fotonu lub atomu, jak i wokół cząsteczek, a także wewnątrz i wokół ciał makroskopowych.  Pole EM nie ma masy, ale jest rzeczywistym zjawiskiem fizycznym.  Fale EM przenoszą z prędkością światła oddziaływania między sąsiednimi cząsteczkami.  Takie pole powstaje wokół cząsteczki H2O i kryształków, które zapoczątkowują tworzenie się płatka.  Ingeneza wykorzystuje je jako pole morfogenetyczne, czyli narzędzie kształtowania formy przestrzennej (zob. ryc. 8).

   W każdym punkcie przestrzeni EMpM siły elektromagnetyczne działają na ładunki elektryczne i bieguny magnetyczne cząsteczek H2O, z których jest budowany płatek.  Cząsteczki oddziałują z energią wektorów pola i przemieszczają się na wyznaczone miejsca.

   Istnieje sześć wektorów pola morfogenetycznego:
1. natężenia pola elektrycznego,
2. indukcji elektrycznej,
3. indukcji magnetycznej,
4. natężenia pola magnetycznego,
5. wektor czasu, któremu podporządkowane są kolejne zmiany algorytmów działania wektorów EM,
6.  wektor grawitacji; programy ingenezy uwzględniają go tak, że płaszczyzna płatka („spadochronu”) jest prostopadła do kierunku jego działania.
Cztery pierwsze wektory mają charakter elektromagnetyczny.
  
Każdy kolejny, niepowtarzalny algorytm działania ingeneza programuje tak, aby  z cząsteczek H2O powstawał płatek o pięknych i funkcjonalnych  kształtach gałązek, zapewniających spokojne jego opadanie.
   EM pole ma ograniczony zasięg, rośnie ono wraz ze wzrostem płatka. Spójrzmy na wzory płatków - rys 2 i 3 - mają one wyodrębniony zarys krystalicznego środka płatka, wokół niego rozwija się właściwy, koronkowy wzór trzeciorzędowej struktury.  Należy sądzić, że ten środkowy fragment powstaje jako pierwszy.  Jego krystaliczna substancja jest niezbędna do wytworzenia dostatecznie silnego EM pola morfogenetycznego z EM osiami symetrii.

  (Również w komórkach organizmów białkowych, krystaliczna substancja DNA wytwarza EM pole morfogenetyczne.  Czynią to również białka-enzymy sterujące procesem biosyntezy swojej i obcej trzeciorzędowej struktury.)

   Spójrzmy na  płatki „a” i „b” (rys 9),  ich naprzeciwległe gałązki są niesymetryczne.

                       a                                                               b

Rys. 9. 

   Widzimy tu, że od początku ich budowy, wąskie gałązki musiały „ustępować” miejsca szerokim, aby uniknąć kolizji (aby nie nałożyły się one swoimi brzegami na siebie).  Mamy tu dowód, że najpierw zaistniał program kształtów; był on od początku emitowany z atomu tlenu, który  zainicjował emisję trzech elektromagnetycznych osi symetrii płatka.
   Aby w ułamku sekundy ulokować każdą z trylionów cząsteczek H
2O, w tak asymetrycznie zaprogramowanych gałązkach, potrzebne były więcej niż tryliony niepowtarzalnych, lecz celowo ukierunkowanych algorytmów działania kwantami energii w EMpM płatka.
   Taka szybkość i precyzja  działania ingenezy wskazuje, że program zawczasu zawierał szczegółowe instrukcje, dotyczące lokalizacji każdej z trylionów cząsteczek H
2O.  To z kolei wskazuje, że wewnątrz kwarków neutronów działają odpowiednio duże ilości superstrun kodujących kształt.  Układy superstrun mają się do kształtów płatka podobnie, jak się ma rysunek architektoniczny do powstającej budowli.  Kolejne algorytmy ażurowych wzorów płatka, są przesyłane mezonami do wnętrza protonów.  Stąd emitowane fotonami oddziałują z chmurą ich „rozmytych” elektronów.  Dalej wzory płatków są emitowane na przestrzeń EMpM, jak filmu na ekran.  Ukierunkowana energia pola EM oddziałuje z przyciąganymi cząsteczkami H2O.  Masa tych cząsteczek warunkuje prędkość ich przemieszczania i limituje czas budowy płatka.

Wnioski:
1.
  Atomy są zdolne przetwarzać złożone informacje, dotyczące programowania kształtów  płatka
2.  Najpierw ingeneza tworzy w neutronach  program (pełny projekt kształtów), następnie protony ten program realizują, kolejnymi kwantami energii działania.
3.  Realizacja symetrycznych części wszystkich sześciu gałązek płatka zachodzi  w tych samych ułamkach sekundy.
4.  Zmiany algorytmów rozwoju gałązek płatka (na rys. zaznaczone kolorami) mają charakter skokowy, nie liniowy, (zauważmy, że podobnie   skokowo są zmieniane algorytmy poszczególnych faz metamorfozy owadów i zwierząt zmieniających środowisko, np. gąsienica- poczwarka- motyl  i inne).
5.  Skończona lecz nieograniczona ilość niepowtarzalnych kształtów płatków śniegu wskazuje, że EM pole morfogenetyczne jest oscylatorem o nieskończonej liczbie swobody tworzenia  algorytmów działania. Niepowtarzalność wzorów płatków wymaga swobody („nieokreśloności”) ruchu cząstek elementarnych  początkujących proces sterowania rozwojem.
6.  Kształty i wzory płatków są odwzorowaniem układów superstrun  w kwarkach neutronów atomu tlenu - inicjatora. 
7.  Cząsteczka H
2O może pełnić rolę organizatora materii płatka śniegu,  podobnie jak pełni ją cząsteczka DNA, budująca bardziej złożony organizm białkowy.
 



2. 9.  Procesy regeneracji uszkodzeń płatków są sterowane przez ingenezę.

   Najdobitniej hipotezę ingenezy potwierdza odkrycie często występującego zjawiska regeneracji uszkodzonych gałązek płatków (przywracanie aerostatyki).  Proces ten przebiega podobnie jak regeneracja gałązek roślin (zob. schemat rys 10).  Porównajmy odnośne fragmenty gałązek organizmu rośliny i gałązek organizmu płatka ( zob. foto 11 ... 14).  Znajdziemy tam dobitne dowody działania ingenezy.

DOWODY CELOWEGO DZIALANIA INGENEZY, oparte na odkryciu zjawiska regeneracji struktury (przywracanie aerostatyki) platkow sniegu.  Schematy tej regeneracji sa podobne do powszechnie wystepujacych schematow regeneracji strukury (przywracanie statyki) roslin.

 

Rys. 10.
Schemat celowaj regeneracji struktury, wystepujacy u platkow sniegu i u roslin. Funkcje utraconej galazki przejmuje sasiednia galazka, wd tym celu zaopatrzona w odrosty, ktore wypelniaja luke po utraconej galazce (zoacz rys. 11, 12, 13 i 14).



Rys. 11. Fotografia galazki


Rys. 12.


Rys. 13.


Rys. 14.  Przuklad regeneracji
Funkcje utraconej galazki przejmuje sasiednia galazka, w tym celu odpodwiednio powiekszaona i zaopatrzona w odrosty, ktore wdypelniaja luke powstala po utraconej galazce.
 

Rys. 15.
Przy zlamaniu galazki nastepuje zlamanie ukladu heksagonalnego atomow i lokalne zaklocenie EM pola morfogenicznego.  W tym miejscu
Uwaga:  kolorami zaznaczono zastepcze odrosty galazki symetryczne do galazek utraconych.



  
Widzimy, że schematy regeneracji gałązek roślin, sterowanych przez ingenezę cząsteczki DNA, są podobne do schematów regeneracji gałązek płatków, sterowanych przez ingenezę cząsteczki H2O. 

   Najwięcej informacji możemy odczytać z widoku płatka śniegu ze złamaną osią symetrii.  Spójrzmy  uważnie na powiększony  fotogram płatka „a”. Rys 16 i17.   Widoczne są tu ślady skomplikowanej „naprawy” złamanej,  jednej z sześciu jego  gałęzi.  Oś tej gałęzi, po złamaniu, nie mogła być ponownie ustawioną w linii osi pierwotnej, gdyż   skrystalizowana już i przesunięta u jej nasady materia stawiała opór.  Siłą EMpM ta gałąź (jej oś) została  ustawiona  równolegle, lecz obok pierwotnej osi (patrz foto); zatem do odzyskania aerostatyki (równowagi) niezbędne było  dodanie materii w odpowiednich miejscach.
   Gdyby tę  naprawę miał wykonać człowiek, musiałby
umysłem opracować logiczny program przywrócenia aerostatyki, obliczyć i zapamiętać ile i gdzie trzeba dodać materii, po czym przy pomocy rąk i mikroskopijnych narzędzi wyprostować oś i „dokleić” miliardy  cząsteczek H2O, zgodnie z tym programem.
   W przyrodzie, do regeneracji  aerostatyki płatka potrzebna jest również pamięć kształtu. (Trwała pamięć wymaga zakodowania treści w atomach trwale powiązanych w cząsteczki i kryształy).  Potrzebny jest też niematerialny program, oparty na
logicznych obliczeniach, służących do najbardziej optymalnych decyzji dotyczących regeneracji.  Potrzebne także są „ręce”- narzędzia fizyczne służące do naprawy.
   Proces regeneracji dokonuje się w ułamku sekundy, co dowodzi, że ingeneza posługuje się  mechaniką kwantową, działającą w EMpM. Widoczna tu genialnie wykonana regeneracja aerostatyki płatka jest
dowodem, świadczącym, że procesy tworzenia różnych programów, wymagających skomplikowanych obliczeń, zachodzą wewnątrz atomów   (w tym przypadku atomów tlenu i wodoru).  Różnego typu uszkodzenia wymagały zróżnicowanej regeneracji (zob. foto 12..14), co dowodzi, że ingeneza może tworzyć różne logiczne programy, adekwatne do uszkodzenia.  Narzędziami realizacji programów są protony, z ich elektronami i kwantami energii działania w EMpM.   (Kwanty energii działania odkrył Max Planck w 1900r, analizując rozkład widmowy promieniowania rozgrzanych ciał).
   Przedstawione dowody regeneracji świadczą, że w atomach,  połączonych w cząsteczki i kryształy,    może być zapamiętana i  przetwarzana bardzo złożona informacja.  Dotychczas takie umiejętności przypisywaliśmy tylko atomom naszego mózgu! Możemy więc wnioskować, że nasz umysł zapamiętuje i działa świadomie, ponieważ tak działa ingeneza w atomach naszego mózgu.  Zatem, atomy nie są dziełem przypadku, lecz genialną „aparaturą”.
   Wiemy, że na początku był wodór.  Z atomów wodoru w procesie syntezy (w gwiazdach) powstały atomy ponad 90 różnych innych pierwiastków.  To dowodzi, że struktura i mechanika tych pierwszych atomów, nie była przypadkowa, lecz zaprogramowana celowo, tak aby taka synteza była możliwa.

Wnioski:
1.  Atomy są  „aparaturą” celowo stworzoną do kodowania w niej i przetwarzania ingenezy
2.  Mechanika kwantowa atomów  jest sterowalna, steruje nią ingeneza. 3) Ingeneza posługuje się mechaniką kwantową do celowego rozwoju różnych obiektów materialnych, w skali makro.
4.  Atomy mogą przyjmować i przekazywać nawzajem dowolną ingenezę (np. informację o uszkodzeniach struktury, w której one uczestniczą lub informację genetyczną) i przetwarzać ją z ogromną prędkością. Aparatura atomów, sterowana przez ingenezę, może dokonywać  obliczeń niezbędnych do rozwoju lub regeneracji struktur.  
5.  W atomach trwale zespolonych w kryształy lub cząsteczki i makrocząsteczki, takie jak białka, DNA, logony ingenezy mogą łączyć się logicznie, (jak słowa w zdaniach) i tworzyć pamięć (np. pamięć genetyczną).
6.  Programy ingenezy dotyczą celowej skokowej kreacji wszystkich powtarzalnych struktur, takich jak kwarki, atomy, cząsteczki, płatki śniegu, białka, RNA, DNA, organizmy białkowe, planety, gwiazdy, galaktyki i inne organy organizmu wszechświata.  (Zgodnie z teorią darwinowską, są to przypadkowe twory.)
7.  Działanie niematerialnej ingenezy poprzedziło narodziny atomów wodoru i helu, ich mechanika kwantowa zawczasu została zaprogramowana tak, aby kodowanie i twórcze oddziaływanie ingenezy było w nich możliwe.  Zatem, na początku było „słowo”- pierwotna informacja - ingeneza. 

DOWODY CELOWEGO DZIALANIA INGENEZY - oparte na analizie procesu regeneracji aerostatayki platka sniegu ze zlamana i przesunieta w bok osia symetrii trzonu; jednej z szesciu jego glownych galezi.



Rys. 16. 
Przypadkowe przesuniecie osi galazki zostalo CELOWO zreakompensowane dolozeniem dodatkowej masy (oznaczone jskrawym kolorem).


Rys. 17. 
WIdoczne przesuniecia po luku, struktury krystalicznej wskazuja, ze os (trzon) galezi, uszkodzonej w zderzeniu z innym prysztalem lodu, byla odchylona o kilkanascie stopni.  Sila pola EM platka, ta os zostala ponownie ustawiona rownolegle do pierwotnego kierunku (jak strzalka kompasu w magnetycznym polu ZIemi), lecz z przemieszczeniem w lewo, gdyz przesuniete uprzednio po luku krysztaly stawialy opor u nasady galezi.  Powstala z tej przyczyny asymetria masy, zostala zrekompensowana dodaniem w odpowiednich miejscach niezbednej ilosci krysztalu. 
Mamy to dowod celowego, bardzo zlozonego dzialania ingenezy zmierzajacego do regeneracji aerostatyki platka.


   Zanim przejdziemy do dowodów działania ingenezy w organizmach białkowych (p.14), dokonajmy podsumowania uzyskanej wiedzy, w nieco innym naświetleniu (p.10-13).



2. 10.  Ingeneza stanowi  imperatyw rozwoju organizmu wszechświata i życia na Ziemi. Atomy  stanowią   „aparaturę” celowo przystosowaną do kodowania ingenezy.
 Ingeneza   jest  informacją, kodowaną wewnątrz atomów na poziomie subkwantowym.



   Podobnie jak nuty są symbolami dźwięków, a cyfry symbolami liczb, tak różne układy superstrun  stanowią symbole logonów- kwantów logicznego działania ingenezy.  Z logonów powstają programy  organizacji materii, do postaci funkcjonalnych organów wszechświata.
   Działanie programów ingenezy w atomach można, w dalekim uproszczeniu, porównać do działania programów w komputerach. Jednak działanie aparatury komputera, stworzonego przez człowieka, jest nieporównywalnie wolniejsze od działania „aparatury” atomu „komputera strunowo-kwantowego”.  Doskonałość programów ingenezy jest absolutna, dowodem tego jest nieustanny, zharmonizowany rozwój  wszechświata.
   Wszechświat  jest żywym organizmem.  Zarówno nasze życie, jak i życie naszej planety oraz naszej i innych galaktyk, stanowią współzależne fragmenty życia organizmu wszechświata.  Imperatyw jego rozwoju jest zakodowany w jego atomach.  Pozorna nieokreśloność (swoboda) ruchu cząstek elementarnych, wewnątrz neutronów i protonów, jest zjawiskiem celowym, sensownym, daje ona możliwość wyboru kierunku rozwoju (w ramach kanonu piękna) we wszystkich skalach makro.  Ingeneza  organizuje struktury materialne działając kwantami energii od wewnątrz atomów.
   Atomy mają strukturę i mechanikę utworzoną celowo:  w ich wnętrzu występują zjawiska oddziaływań silnych, nazwane chromodynamiką kwantową.  Są one inicjowane układani superstrun w kwarkach.  Te układy służą ingenezie do kodowania programów organizacji materii, natomiast współzależne algorytmy elektrodynamiki kwantowej i elektromagnetycznego pola służą ingenezie jako siła sprawcza organizacji materii.  Logony ingenezy, kodowanej w kwarkach są niepodzielne, wynika to ze znanej fizykom zasady „uwięzienia kwarków”:  Są one tak silnie związane polem gluonowym (Yanga-Millsa), że nigdy nie występują oddzielnie, zawsze kodują pełne logony. Seria różnych lognów,  pochodzących z różnych neutronów atomu lub cząsteczki, wyznacza kroki algorytmu działania kwantami energii.  Ingeneza z wyprzedzeniem warunkuje (ustala) następstwa kolejnych zdarzeń w wektorze czasu. Ingeneza wymusza celowe zharmonizowanie kroków rozwoju, współzależnych organów każdego organizmu, również organizmu wszechświata.


2. 11.  Atomy są  nośnikami programów wszystkich form życia organizmu wszechświata i  narzędziami realizacji tych programów.

   Rozwój naszego wszechświata, z jego niewyobrażalną wielkością, mierzoną kilkunastoma miliardami lat świetlnych, jest ściśle związany z tym co się dzieje wewnątrz jąder jego atomów. Mogą one  wzajemnie przekazywać  informacje, nawet na odległości kosmiczne (fotonami, z prędkością światła), dzięki temu proces rozwoju różnych organów organizmu wszechświata jest nieustannie koordynowany. Fotony są przystosowane do przenoszenia ingenezy i jej oddziaływania za pośrednictwem pola EM.
   Atomy współdziałają w układach hierarchicznych.  Atom lub cząsteczka  inicjująca koordynuje rozwój struktury, a dołączane atomy współdziałają w realizacji programu.  Kosmologia zna wiele różnorodnych struktur obiektów materialnych.  Ich istnienie jest wzajemnie powiązane programem ingenezy.  Podobne powiązania w biologii nazywamy symbiozą.  Przykładem może być życie białkowe powiązane z życiem organizmu kuli ziemskiej, a tej ze słońcem i naszą galaktyką. 

   Atomy i cząsteczki w układach krystalicznych mogą polaryzować spiny i  wytwarzać silne elektromagnetyczne pola morfogenetyczne.  Ingeneza wykorzystuje takie zmienne pola jako narzędzia  sterowania rozwojem struktur materialnych w różnych skalach makro.  Takie pola wytwarzają zarówno atomy kryształów płatków śniegu, kryształów występujących w łodygach i liściach roślin, kryształów DNA lub mózgu, jak i atomy krystalicznego płaszcza kuli ziemskiej oraz innych planet.  Programy ingenezy kodowane w jądrach atomów są imperatywem rozwoju wszystkich materialnych struktur organizmu wszechświata.



2. 12.  Ingeneza jest pierwotną informacją, z jej logonów powstają wtórne informacje. Specyficzny zbiór logonów ingenezy, kodowanych w atomach mózgu, tworzy umysł.

   Czegoś nie można zrobić z niczego.  Bez pierwotnych atomów nie może być zbudowana żadna materialna struktura wszechświata, a bez logonów ingenezy nie może powstać żaden program (instrukcja) celowego rozwoju tych struktur.  Dotyczy to również  życia białkowego na Ziemi i jego specyficznej informacji genetycznej, zakodowanej całymi zbiorami  algorytmów ingenezy, w atomach DNA.   Dzięki takim geniuszom jak J.D Watson, F Crick i M Wilkins (Nobliści 1962) wiemy, że 1m.b. DNA ma informację całego procesu rozwoju wszystkich organów człowieka.  Jego rozwój trwa 9 miesięcy.  W każdej sekundzie w każdej komórce zachodzą biliony różnych reakcji chemicznych sterowanych programem.
   Łańcuch DNA składa się z atomów jedynie pięciu pierwiastków: węgla, azotu, tlenu, wodoru i fosforu.  Zakodowana w nich informacja może dotyczyć procesu rozwoju tak różnych organizmów jak roślina i człowiek. To dowodzi, że w takich samych atomach, różnymi logonami  może być zakodowana dowolna informacja  genetyczna, podobnie jak w  atomach cząsteczki wody może być logonami zakodowana informacja dowolnego kształtu śnieżynk.
   Również z logonów ingenezy powstaje taka wtórna informacja, jaką tworzy umysł, działający na bazie atomów mózgu.  Umysł (rozum) jest aktywnym zbiorem informacji dziedziczonych i nabytych, złożonych z logonów usystematyzowanych w algorytmy informacji genetycznej i wiedzy nabytej.  Są one zakodowane na poziomie subkwantowym w atomach mózgu.  Atomy mózgu są trwale połączone w cząsteczki, kryształy, białka,  RNA, DNA, neurony oraz różne specyficzne struktury, związane z odbiorem  informacji organami wzroku, słuchu, dotyku, powonienia, smaku, wyczucia równowagi, rytmu itd.  Na tej materialnej bazie, ingeneza tworzy niematerialną psychikę, zdolną do abstrakcyjnego myślenia.  Myśl jest tworzona w mózgu wszystkich kręgowców, jednak tylko u człowieka, w określonej części mózgu (lewa półkula), związanej z organem mowy, może ona być z ingenezy przekształcona  we wtórną informację, zwerbalizowaną .



2. 13.  Cały wszechświat i cała przyroda  ziemska są zobligowane kanonem piękna.

   Każdy to widzi gołym okiem.  Patrząc na niepowtarzalny majestat wschodów i zachodów słońca lub na rozgwieżdżone niebo, w pogodną noc, doznajemy uczucia piękna.  Podobnych wrażeń doznajemy obserwując funkcjonalne kształty i barwy kwiatów lub skrzydeł motyla, harmonię kształtów drzew, ich liści i owoców.  Teleskopy pozwalają  dostrzec harmonię i symetrię kształtów galaktyk. Świat widziany pod mikroskopem  zadziwia nas harmonią barw i pięknem kształtów mikroskopijnych organizmów, podobnie jak pięknem i symetrią niepowtarzalnych kształtów płatków śniegu.  Fizyka teoretyczna ujawnia funkcjonalność i harmonię wnętrza atomu.  Intuicyjnie wyczuwamy, że istnieje jakiś wspólny czynnik, który kształtuje harmonię i piękno  wszechświata.  Teraz już wiemy, że tym czynnikiem jest ingeneza, kodowana w atomach.  Jej programy są złożone ze wzajemnie zharmonizowanych logonów, które wymuszają piękno każdego kroku, w procesie powstawania kolejnych struktur wszechświata.  Proces rozwoju poszczególnych organów  organizmu wszechświata, podobnie jak proces rozwoju organów zwierzęcia lub rośliny, jest celowo zsynchronizowany w czasie.  Nieokreśloność ruchu cząstek elementarnych, u samych podstaw struktury materialnej atomów, pozwala na dowolny  kierunek tego rozwoju, w kanonie piękna.
   Funkcjonalność i wzajemne  zharmonizowanie kolejno, skokowo powstających struktur materialnych, jest fundamentalną zasadą kanonu piękna,  programów ingenezy.
   Dotyczy to również człowieka.  Jakość jego życia nie zależy od ilości materii i energii przez niego zużywanej, lecz od czynnika niematerialnego, jakim jest jego psychika i rozum, pozwalające mu  funkcjonować w kanonie piękna, na tle natury.
 



2. 14.  Dowody działania ingenezy, zaczerpnięte z dziedziny biologii olekularnej.

   Teraz zdobytą przez nas wiedzę o tym, że ingeneza kodowana w atomie tlenu może programować nieograniczone ilości kształtów płatków śniegu, połączmy z  wiedzą uzyskaną w wyniku wielkich odkryć w dziedzinie biologii i chemii.

2. 14. 1

Erwin Chargaff badając skład chemiczny DNA (1943r), odkrył, ku swojemu zdumieniu, że stosunek ilościowy zasad DNA, adeniny i tyminy oraz guaniny i cytozyny, pozostaje zawsze taki sam dla każdego DNA, mimo różnic występujących między  odmiennymi gatunkami organizmów białkowych.  To odkrycie wskazuje, że identyczne pod względem chemicznym zestawy atomów mogą mieć zakodowane różne  informacje, dotyczące procesu rozwoju tak skrajnie różniących się organizmów jak roślina  i człowiek.

2. 14. 2


Gobin Khorana wraz z Marshallem Nirenbergiem i Robertem Hollym w 1968r otrzymali nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny. Dla naszego rozumowania istotne jest dokonane przez nich m.in. odkrycie, że określone odcinki DNA (wycięte enzymami) mogą zachować swoje funkcje biologiczne.  To dowodzi, że atomy tych małych odcinków przechowują niewyobrażalnie dużo informacji.  W takim odcinku DNA może być zapisana bardzo długa instrukcja, dotycząca  procesu budowy jakiegoś organu, który rozwija się przez kilka miesięcy.  Postarajmy się to zrozumieć.
   Wiemy, że niektóre biologiczne procesy fotochemiczne zachodzą w czasie bilionowych części sekundy (J.Deisenhofer, R. Huber i H. Michel. Nagroda Nobla 1998).

   W każdym takim kolejnym odcinku czasu, proces rozwoju struktur biologicznych, np. mózgu embriona ludzkiego, jest na innym etapie, wymagającym innego algorytmu działania.
   W każdym bilionowym ułamku sekundy, proces rozwoju musi być pod absolutną kontrolą informacji genetycznej, gdyż na każdym etapie reakcji biochemicznej może się on potoczyć w niepożądanym kierunku.  W każdym takim ułamku sekundy ingeneza musi wybierać pośród wielu strukturalnych opcji, na jakie pozwala nieokreśloność ruchu cząstek elementarnych atomu, początkujących różne reakcje chemiczne.  Ingeneza z wyprzedzeniem o jeden krok determinuje algorytm działania elektrodynamiki kwantowej atomów, tak aby powstawała struktura zamierzona programem genetycznym, a nie przypadkowy produkt chemiczny.
   Jednak nikt dotąd nie starał się wyjaśnić w jaki sposób ta informacja jest zapisana, przechowywana i odczytywana z niezbędną prędkością, gdyż nikt nie znał działania ingenezy od wewnątrz atomów. W podręcznikach biologii spotykamy zastępcze określenia takie  jak „dzieje się to spontanicznie w sposób naturalny”, np. „łączenie się gotowych główek i ogonków bakteriofaga jest spontaniczne”(wg Wooda i Edgara, 1967), lub „życie powstało w sposób naturalny, narodziło się w wyniku spontanicznego procesu.”
(wg Christian R.  de Duve 1995).
Mam nadzieję, że obecnie, po odkryciu ingenezy określenia takie jak „przypadkowy, spontaniczny proces biologiczny” lub „naturalna samoorganizacja materii” będą wykluczone z języka naukowego. Materię organizuje ingeneza - instrukcja rozwoju.
ąą

   Ujawniona prędkość działania ingenezy, posługującej się mechanika kwantową  atomów, pozwala zrozumieć w jaki sposób mogą powstać struktury tak skomplikowane jak żywe organizmy białkowe.  Wielcy odkrywcy, którzy w ubiegłym wieku odkryli DNA wiedzą, że dotychczas ujawniona została tylko mała cząstka tajemnicy jego działania.  Mianowicie odkryto tylko taką jego funkcję która polega na przekodowaniu informacji z około 2% taśmy DNA na taśmę RNA i za jej pośrednictwem ustalaniu sekwencji dwudziestu różnych aminokwasów w białkach. Mimo ustalenia  kroków procesów biochemicznych, nie rozwiązano samej zagadki jak wyrażana jest treść informacji która steruje tymi procesami.
   Tu nasuwa się wniosek, że nie możemy ograniczać tych badań do analizy składu chemicznego taśmy DNA na której jest zakodowana informacja.  Trzeba zrobić następny krok i odpowiedzieć na pytanie - jaki czynnik koordynuje i steruje trylionami reakcji chemicznych zachodzących w ułamkach sekundy w każdej komórce organizmu?  

Jaki czynnik steruje szybkimi reakcjami biochemicznymi?
   Wiemy, że nawet u najprostszych, rozwijających się organizmów, jak np. bakterii purpurowej, poszczególne etapy reakcji fotosyntezy zachodzą w czasie mierzonym w femtosekundach (10ˉ15s), a przepływ elektronów pomiędzy cząsteczkami chlorofilu trwa 21 pikosekund (21x10ˉ¹²s) i uruchamia proces utleniania wody, a następnie redukcję dwutlenku węgla (George Porter. Nagroda Nobla 1967r).  Zatem odpowiedź musi brzmieć: tak szybkimi reakcjami może sterować czynnik posługujący się zjawiskami fizycznymi zachodzącymi z jeszcze większą prędkością. Takim czynnikiem jest ingeneza posługująca się dynamiką kwantową wnętrza poszczególnych atomów DNA.  Przybliżmy obraz tego działania.
Wszystkie związki organiczne są cząsteczkami zawierającymi węgiel. Atomy węgla mają cztery elektrony na zewnętrznej, drugiej powłoce atomu.  To pozwala tworzyć jednocześnie cztery mocne wiązania.  W układach pierścieni węglowych, jakie występują w strukturze wszystkich komórek występuje zjawisko rezonansu (interakcja elektronów) działające z prędkością 10^23 impulsów na sekundę.  W tym odcinku czasu 10-23 sekundy,  elektrony atomów wysyłają wzajemnie strumienie fotonów z ingenezą. Każdy pojedynczy foton może wytworzyć własne pole EM, co  pozwala z tą prędkością koordynować programy rozwoju organów,  nawet tak złożonych jakim jest mózg człowieka.

   Nasz mózg jest układem fizycznym, około biliona komórek.  W tym około sto miliardów neuronów, które mają po około 10000 połączeń.  Rozwija się on z wyprzedzeniem, gdyż koordynuje proces rozwoju zmysłów. Aby sterować działaniem tylko jednej z milionów komórek powstającego zmysłu wzroku, potrzeba w każdym ułamku sekundy wielkiej ilości odpowiednio zróżnicowanych algorytmów działania.  To dowodzi, że istotą pracy ingenezy jest działanie od wewnątrz atomów DNA, z prędkością  działania ich mechaniki kwantowej.

   Nasz umysł stanowi zbiór ingenezy w postaci gotowych całych instrukcji, zakodowanych w atomach DNA i atomach białek pamięci. W zdecydowanej większości służą one do sterowania organizmem. Tylko część z nich jest przetwarzana na wtórne informacje (powstające znacznie wolniej), które może odebrać nasza świadomość. Nasz zmysł wzroku odbiera informacje dostarczane fotonami.  Ich wstępne przetwarzanie odbywa się już w atomach siatkówki oka.  Jednak ich przesyłanie do mózgu jest znacznie wolniejsze, trwa do 50 milisekund.  Część z nich możemy sobie uświadomić i słowami przekazać innym.  Jest to możliwe, ponieważ  ingeneza może być w atomach mózgu (najnowszej jego warstwy, w lewej półkuli) przetworzona na wtórną informację, zwerbalizowaną, jaką posługuje się człowiek.



2. 14. 3


Nasze ciało składa się z około stu tysięcy miliardów komórek, w każdej komórce działa DNA. James Dewej Watson ( Nobel 1962), jeden z odkrywców struktury DNA, podaje, że łańcuch DNA zawiera około trzech miliardów nukleotydów, które kodują kilkadziesiąt tysięcy genów. Michael Smith (Nobel 1993) podaje, że nasz organizm zawiera do 200 miliardów kilometrów (rozwiniętego) DNA, a w każdej minucie około 20.000 kilometrów jest syntetyzowane celem naprawy odcinków DNA uszkodzonych. Jest to niezbędne, gdyż  w każdym   ułamku sekundy, każdy nukleotyd DNA musi podawać tryliony  nowych logonów , gdyż proces budowy lub naprawy różnych organów  w każdym ułamku sekundy jest na innym,  etapie. Wszystkie te działania muszą być wzajemnie koordynowane. Te odkrycia wskazują, że tylko  ingeneza,  działająca z prędkością mechaniki kwantowej atomów, może sprostać temu zadaniu. Złożoność i prędkość działania ingenezy, w procesie koordynacji  rozwoju i regeneracji różnych naszych organów, przekracza granice wyobraźni ludzkiej. Zajmijmy się więc prostszym organizmem, jakim jest wirus.

INGENEZA STERUJE SKOKAMI ROZWOJU MATERII I METAMORFOZA ORGANIZMOW.
Wysiew nowych gatunkow organizmow nastepowaly skokowo - mlodociane organizmy przechodza metamorfoze i zajmuja nowa nisze ekologiczna.  Metamorfozy moga byc w nastepnych pokoleniach odwracalne, np. kilanka -> zaba -> kijanka -> zaba ... itd, lub ostatecznie, np. ryby -> gady -> ptaki




Rys. 18 - 22.




2. 14. 4


Na pograniczu materii „ożywionej” i „nieożywionej” funkcjonują wirusy, możliwe do uzyskania w postaci krystalicznej. Wirusy- fagi nie posiadają  budowy komórkowej i nie mają  własnych układów enzymatycznych; powielają się one w obcych żywych komórkach, wykorzystując szlaki metaboliczne gospodarza (np. bakterii). Proces łączenia się części bakteriofaga w całość można wywołać i śledzić in vitro: Łączenie się gotowych główek i ogonków jest spontaniczne,  nie wymaga materiału genetycznego(Claude A. Villee). Owa rzekoma „spontaniczność” wskazuje, że krystaliczne białka tych cząsteczek wytwarzają EM pola morfogenetyczne, podobnie jak tworzą je krystaliczne  płatki śniegu. W tym polu  impulsy energii kwantowej, sterowane ingenezą, celowo kierują ogonki i włókienka ogonków tak, że trafiają one odpowiednimi końcami w odpowiednie miejsca (podobnie jak kryształki H2O są kierowane do  odpowiedniego miejsca regenerowanej gałązki płatka śniegu,) Mamy tu dowód, że nie tylko  DNA ale również cząsteczki białka zawierają i przetwarzają złożone informacje. Odkrycie ingenezy  działającej we wszystkich atomach, wskazuje, że introny, uważane dotychczas za odcinki DNA nie kodujące, w rzeczywistości kierują rozwojem organizmów, natomiast eksony są zaledwie narzędziem wykonawczym.

  DNA wirusów, wykorzystuje eksony bakterii jako narzędzi do reprodukcji wirusa.



2. 14. 5

   Dalszych dowodów tego, że atomy są nośnikami ingenezy, dostarcza połączenie wiedzy o chromodynamice kwantowej jądra atomu, z odkryciem dokonanym przez E. Nehera i B. Sakmana (Nobel 1991). Dotyczy ono istnienia kanałów jonowych w błonach komórkowych, służących do przekazywania informacji koordynujących działanie komórek, (złożoność procesów zachodzących w komórce i w dużej fabryce jest porównywalna).  Odkryli oni, że komórki komunikują się  za pomocą strumienia jonów sodu i potasu, lecz nie określili  jakich informacji to dotyczy, ani jak tego dokonują, gdyż w tym czasie nie było jeszcze poznane zjawisko ingenezy, działającej od wewnątrz jąder atomów. Jak wielką ilość informacji muszą te jony przenosić, w każdym ułamku sekundy, w trakcie powstawania zawiązków poszczególnych organów, przedstawiłem powyżej.  Taką astronomiczną ilość informacji w ułamku sekundy może przetwarzać tylko „aparatura” działająca  z prędkością chromodynamiki kwantowej w jądrach owych jonów sodu i potasu, przekazujących i odbierających ingenezę, koordynującą działanie komórek organizmu.

Wniosek:
Procesy rozwoju organizmów białkowych zachodzą z udziałem mechaniki kwantowej wnętrza wszystkich atomów, wchodzących w skład ich struktur. Celowość i funkcjonalność oraz piękno kształtów organizmów, podobnie jak piękno płatków śniegu,  nie wynika z praw fizyki, lecz z działania ingenezy, sterującej ich budową, od wewnątrz   atomów DNA.



3.   IMPLIKACJE


3. 1.  Implikacje wynikające z odkrycia ingenezy i roli jaką pełni mechanika kwantowa.

   Odkrycie ingenezy - czynnika niematerialnego, sterującego od wewnątrz atomów rozwojem materialnych struktur organizmu wszechświata  wskazuje, że materia jest zaledwie podłożem głównej, niematerialnej istoty życia.  Paradygmat naukowy, oparty na materialistyczno- mechanistycznym światopoglądzie okazał się błędnym.  Blokuje on możliwości poznawcze umysłu ludzkiego twierdzeniem które mówi, że rozwój kosmosu jest dziełem bezrozumnego przypadku.  Dotyczy to także życia człowieka.  W świetle tego odkrycia wiedza osiągnięta w różnych dziedzinach Nauki i Filozofii wymaga korekty.  Podział na materię ożywioną i nieożywioną okazał się rozumowaniem błędnym, gdyż najbardziej żywym organizmem jest atom.  W jego pulsującym wnętrzu  przebiegają szybkie procesy przetwarzania pierwotnej informacji- ingenezy, której programy są  istotą życia.  W każdym atomie przejawia się wola Twórcy programu ingenezy, stanowiącej imperatyw rozwoju wszechświata.
   To odkrycie  podważa  darwinowską teorię przypadkowej ewolucji.  To prawda, że prawa doboru naturalnego są więcej niż hipotezą, oddziałują one rygorystycznie również na poczynania człowieka - na rynku gorsze produkty, np. samochody, są wypierane przez lepsze, ale to nie dobór naturalny je tworzy.  Projektuje je człowiek swoim umysłem i realizuje odpowiednio wykorzystując prawa fizyki.  Podobnie żywe organizmy ziemskie nie są tworzone przez dobór naturalny.  Wszystkie organizmy są skokowo stworzone przez programy ingenezy.  Tak stworzone organizmy podlegają prawu doboru naturalnego, jednak dalsze ich dostosowanie do zmieniających się warunków zewnętrznych wymaga udziału ingenezy.



3. 2.  Odkrycie ingenezy pozwala zrozumieć, że rozwój wszechświata i życia na Ziemi następował skokowo. Nowe gatunki organizmów   pojawiały się skokowo.



   Dowodów dostarczają takie dziedziny nauki jak kosmologia,   paleontologia, biologia.

   Rozwój organizmu kosmosu, sterowany ingenezą, przebiega nieliniowo, ma charakter skoków jakościowych w skali mikro i makro.  Już w  pierwszych ułamkach sekundy po wielkim wybuchu, jednocześnie w całym ówczesnym kosmosie nastąpiła metamorfoza cech materii w wyniku połączenia cząstek elementarnych w atomy wodoru i helu.  Następnymi skokami było powstanie powtarzalnych protogalaktyk a w nich powtarzalnych gwiazd oraz powtarzalnych atomów różnych innych pierwiastków.  Kolejnym skokiem było łączenie atomów różnych pierwiastków w cząsteczki.  Tak np. z atomów wodoru i tlenu, powstaje cząsteczka wody H2O.  Jej niezwykłe, niezbędne do powstania życia  białkowego właściwości i postać, zdecydowanie różnią się od postaci i właściwości gazów wodoru i tlenu.
   W świecie życia białkowego największy skok rozwojowy nastąpił przed miliardem lat w wyniku łączenia prokariota w komórki eukariota ( twórczynią tej teorii jest Lynn Margulis.)
   Łączenie komórek eukariota w organizmy nastąpowało również skokowo, czego przykładem jest sporadycznie zachodzące współcześnie zjawisko łączenia się setek tysięcy, zagrożonych suszą, mikroorganizmów - śluzowców (Myxomycophyta), w jeden żywy, wyższy  organizm.  Również współcześnie zachodzą procesy skokowej,  radykalnej metamorfozy wyższych organizmów zmieniających środowisko - pełzające larwy przemieniają się w uskrzydlone owady, np. gąsienica- poczwarka- piękny motyl.  Brak kopalnych form pośrednich wskazuje, że takie skokowe metamorfozy, zobligowane kanonem piękna, wystąpiły po raz pierwszy głównie w okresie kambru.

Wnioski:
Skokowe metamorfozy rozwojowe organizmów białkowych wynikają z programów ingenezy (podobnie jak skokowe zmiany wzorów płatków śniegu).
Wszystkie zjawiska zachodzące we wszechświecie są zależne od procesów zachodzących wewnątrz jego atomów, włącznie z upływem czasu, który jest relatywnym wektorem rozwoju, zależnym od prędkości działania mechaniki kwantowej jądra atomu.


4.   PODSUMOWANIE 

   Odkrycie ingenezy tworzy nową wizję wszechświata, różną od tej, jaką prezentuje nam współczesna filozofia, zdominowana materialistycznym  światopoglądem.
   Przedstawione dowody wskazują, że oprócz materii i energii istnieje i działa czynnik niematerialny –pierwotna  informacja genetyczna– ingeneza. Jej treść i oddziaływanie stanowi  imperatyw nieustannego, zharmonizowanego rozwoju Wszechświata.
   Ingeneza działa  od wewnątrz atomów. Jej logony są kodowane układami drgań superstrun, a więc hipermuzyką. Logony („słowa”ingenezy) niesione przez fotony są wygłaszane w języku wszechświatowym,  rozumianym przez atomy Wszechświata. Atomy okazały się „aparaturą” stworzoną  celowo, w sposób absolutnie doskonały. Służy ona zarówno do kodowania ingenezy, jak i do jej oddziaływania na otoczenie. Atomy są  zaopatrzone w energię niezbędną do realizacji  programów ingenezy. Atomy można porównać do komputerów o absolutnej doskonałości, ale też do radiostacji nadawczych, które mogą wysyłać ingenezę (fotonami)  na odległości kosmiczne. Aby rozwój był możliwy, musi istnieć, u  fizycznych podstaw elementarnych struktur materii i energii, zjawisko ich sterowalności. Takie zjawisko istnieje, wewnątrz każdego atomu, w postaci „nieokreśloności” dynamiki kwantowej.  Zostało ono odkryte w 1927r. przez niemieckiego  fizyka W. K Heisenberga.  Jednak dopiero odkrycie ingenezy, sterującej i określającej cele działania dynamiki kwantowej, ujawnia, że owa wstępna „nieokreśloność” warunkuje  nieustanny rozwój Wszechświata.
   Błędem było by przypuszczać, że otworzyliśmy  drzwi do największej tajemnicy życia Wszechświata. Zostały one zaledwie uchylone. Następne pokolenia będą je stopniowo otwierały szerzej.  Hipoteza ingenezy  pozwala badać wszechświat  na kolejnym poziomie jego złożoności. Dalej są następne „drzwi” do następnych  poziomów złożoności wszechświata. Hipoteza  pozwala  odróżnić niematerialną ingenezę od jej materialnych nośników. To  z kolei pozwala zrozumieć, że materialna sfera życia jest zaledwie emanacją jego  niematerialnej istoty.

   Hipoteza ingenezy wyjaśnia też  sposób działania informacji genetycznej, zakodowanej w atomach DNA, oraz istotę działania niematerialnego umysłu na materialnej bazie atomów mózgu.  Pozwala ona również rozwikłać paradoks, wynikający z zestawienia drugiej zasady termodynamiki i praw entropii z faktami nieustannego rozwoju struktur materialnych organizmu Wszechświata i życia na Ziemi

   Już w 1804 roku, koryfeusz Nauki Polskiej, Jędrzej Śniadecki dowodził istnienia „siły sprawczej” i twierdził, że „wszystkie jestestwa musiały pierwiastkowo być (przez nią) stworzone.” Jednak panujący od XIV wieku nominalizm i prymitywny empiryzm, nazwany „brzytwą Ockhama”,  obcinał wszelkie próby naukowych badań udziału czynnika niematerialnego w rozwoju wszechświata. Dlatego przypadek został podniesionym do rangi twórcy życia, mimo, że nie można nim wyjaśnić przyczyny  piękna przyrody ziemskiej i harmonii kosmosu.
   W rzeczywistości rozwój Wszechświata nie jest dziełem przypadku, gdyż już sama budowa atomów –„mikrokomputerów”  i zachodzące w ich wnętrzu zjawiska  nie są  dziełem przypadku.  Teraz kiedy już wiemy do czego służy „nieokreśloność” dynamiki kwantowej będzie nam łatwiej prowadzić dalsze jej badania.
   Można sądzić, że człowiek jest powołany do pełnienia roli najbardziej złożonego narzędzia rozwoju, obdarowanego wolną wolą oraz umysłem zdolnym do działania zgodnie z kanonem piękna.  Jednak atomy naszego mózgu nie stanowią materii uprzywilejowanej, podobnie jak  Ziemia nie stanowi uprzywilejowanego centrum świata.  Przetwarzanie  informacji zachodzi nie tylko w atomach naszego mózgu, lecz we wszystkich atomach  kosmosu.
   Nie ujmuje to nam nic z naszej ludzkiej godności.  Przeciwnie, daje nam pewność, że uczestniczymy w czymś  bardziej doskonałym niż samo istnienie materii i energii.
   Odkrycie ingenezy pozwala  wyjaśnić, że jesteśmy obdarowani czynnikiem niematerialnym, nie podlegającym prawom fizyki i matematyki.  Dzięki niemu możemy odczuwać radość i szczęście życia w harmonii z przyrodą, zobligowaną kanonem piękna, a także smutek z powodu przemijania naszego bytowania na Ziemi.  Dzięki czynnikowi niematerialnemu możemy  budować własną osobowość i poczucie godności osobistej.  Możemy też sterować  naszym losem,  w granicach jaką wyznaczył nam Stwórca atomów i zakodowanej w nich ingenezy.






Kontakt z Autorem:   Emila - kliknij tutaj    





  PODZIEKOWANIE 1

Chcialbym podziekowac za konsultacje, opinie i recenzje Naukowcom z Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Jagiellonskiego w Krakowie.  Hipoteza została opublikowana w książce p.t. "Człowiek, Kosmos i Kanon Piękna", ISBN-83-229-1106-8, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1994. 

PODZIEKOWANIE 2
Opracowanie hipotezy Ingenezy zajęło mi znacząca część życia. Dziękuje osobom które bezinteresownie pświęcały swoj czas aby mi w tym pomagać. Szczególnie dziękuję mojej rodzinie, ktora cierpliwie znosiła moja nieobecność duchową w jej troskach dnia codziennego. Moi bliscy pomagali mi merytorycznie i finansowo abym mógł prowadzić badania. 
Konsultacje i opiniowanie wykonali bezinteresownie naukowcy z Uniwersyteu Wrocławskiego, Akademi Medycznej i Politechniki Wrocławskiej, oraz z Uniwersytetu Jagiellonskiego w Krakowie. 
Pomoc finansową w wydaniu ksiązki udzielił Uniwersytet Wrocławski i Hutmen Wrocław.
W niniejszym opracowaniu przedstawiłem zaledwie fragment zarysu implikacji jakie dla filozofii nauki wynikają z odkrycia ingenezy. Z powodu braku funduszy na wdrożenie programów badawczych nie ukazały się w druku wstępnie opracowane już tematy jak n.p.
"Rola kryształów w tworzeniu elektromagnetycznego pola morfogenetycznego roślin", lub "Funkcjonowanie DNA jest efektem działania ingenezy na poziomie kwantowym", a także " Praca mózgu rozpoczyna się na poziomie kwantowym" oraz kilka innych, bardziej istotnych implikacji o fundamentalnym znaczeniu. 
Kryzys gospodarczy w Polsce uniemożliwia znalezienie sponsorów, a nawet uzyskać pieniądze na papier do wydania książki. Nie tracę jednak nadziei, że znajdą się sponsorzy gotowi pomoc rozpropagowac te kontrowersyjne hipotezy. 
Moje badania nad ingenezą wskazują, że wszyscy jesteśmy  związani jej programami zobligowanymi kanonem piękna. Mamy więc możliwość, prawo i obowiązek wyboru zdarzeń w sposób, który nam wszystkim zagwarantuje pokój i  nieustanny rozwój.



Pierwotna wersja zamieszczone na Internecie - sierpien 2001. 
Obecna (powyzsza) wersja zamieszczona - czerwiec 2005.


Copyright 1994, 2001, 2005, 2009 by Tadeusz Teller. 
Wszelkie prawa do wartosci intelektualnych zastrzezone. 

Powrót do poczatku Po dalsze informacje na temat Ingenezy prosze kliknac tutaj aby wyslac e-mail.
Home   English Version






























Ogloszenia